در تبعیدِ تاریکی – روایت یک انسان در اسارت ذهن
وقتی جهان در خاموشی مطلق فرو میرود، دیگر مهم نیست منبع تاریکی چه بوده است — خاموش شدن ماه یا بستن چشمها با بندی سیاه. در نهایت، تاریکی حقیقتیست بیاعتنا، بیسؤال، بیپاسخ. و تو، میان این سیاهی، نه در جایی ایستادهای و نه در حرکتی. معلقی، آویزان از رشتهای ناپیدا میان آنچه بودی و آنچه دیگر نیستی.
